|
Alle inspiratie & frustratie bij het maken van het tweede GRAM-album
Zo'n 30 jaar ertussen, en nog steeds niet uitgeleerd...
03-01-10Het voelt raar. Het is afgelopen en tegelijkertijd ga ik nu pas beginnen. De privacy en rust keren langzaam terug terwijl ik vanmiddag alle draden en spullen van het hele webcamproject opruimde (reken maar dat zo'n project enige infrastructurele aanpassingen in je huis vereist!). Het is goed om nu een tijdje in alle rust de ideeen van het afgelopen jaar te verzilveren. Ik kijk terug, zie in YouTubes voornamelijk 1 bepaalde dame in beeld, maar besef meer dan ooit dat dit echt een plaat wordt waar HEEL VEEL mensen aan hebben meegewerkt. Al bij de eerste opnames, half december, bleek hoe zeer de GRAM-bandleden hun open-mindedness met muzikaal vakmanschap weten te combineren, hoe creatief-alles-onderuit-schoppend C-mon is en hoe goed dit alles combineert met de expertise van Pieter Kloos. Het hele webcam/youtube/blog-project had ik niet kunnen doen zonder de hulp van heel wat adviesgevende, software-uitleggende en website-bouwende vrienden. Maar de GRAM'vlek' is nog groter dan dat: het voelt bijna alsof dit een band is geworden van zo'n 150 man > de vaste kern van kijkers, die me in het afgelopen jaar mailtjes en CDs en instrumenten en nog meer nuttige zaken stuurden als ik die nodig had. Reken maar dat al die reacties hun directe weerslag hebben gekregen op hoe de plaat gaat klinken. Ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden als hij over een tijdje klaar is. Hoe dingen er nu uit zien, gaat hij nog de nodige verrassingen opleveren. Ik kijk naar een verrukkelijke to-do-list van 'piccolo kopen'' via 'blazersarrangementen schrijven' naar 'percussie opknippen' en ik sta werkelijk te popelen om weer verder aan de slag te gaan. Ik wens iedereen een heel mooi en muzikaal 2010, en ik hoop dat jullie van de nieuwe GRAMplaat straks net zo zullen genieten als ik alvast doe/ heb gedaan bij het maken ervan. Liefs, groeten, bedankt voor alles Marg
26-12-09Ooh.. Pieter 'Pidah' Kloos die intens de camera in kijkt, met op de achtergrond zijn geliefde vintage analoge multitrack-taperecorder... Ja, het waren me een paar mooi acoustisch vastgelegde dagen, daar in de Void-studio in Eindhoven. Elke dag gebeurde er wel weer iets waar m'n oren spontaan van begonnen te klapperen: vette tape-echo over 'So Animal'? Trippy! Met z'n vijven de percussietrack van 'Play Me' inspelen? Jippie! Half-time hiphop-drums over mijn zorgvuldig uitgewerkte arrangement van 'Statues' gooien? Eh.. drie keer slikken en daarna van excitement niet meer willen slapen, haha. De wereld om ons heen sneeuwde inmiddels langzaam in, ik maak een glijer met m'n auto, Laurens (contrabassist) rijdt z'n achterbumper kapot, ik ros m'n medebandleden verrot op de X-box, en tegen dag vier is iedereen inmiddels ziek. Onze mysterieuze mede-producer begon als eerste met sniffen, en zijn recordbrekende consumptie van Hot Coldrex leverde hem vervolgens de geuzennaam 'Vitamine C' op. Natuurlijk ook vanwege zijn gezonde invloed op het bandgeluid :-)
27-11-09De studio is geboekt, inderdaad. We gaan de basis van gitaar, bas, drums en nog wat dingetjes half december opnemen in de 'Void'-studio van Pieter Kloos: een walhalla van vintage spul in het centrum van Eindhoven. Was ik al vaker langs geweest, door de jaren heen, maar nooit om voor m'n eigen band iets op te nemen. Wel leuk om dan daar nu toch via via terecht te komen. En wat is het toch met Eindhoven, dat er in elke plaat die ik ooit gemaakt heb, altijd wel weer een link met die stad zit? Alleen, je gaat niet met vijf man elke dag op en neer van de Randstad naar de zuidelijke Lichtstad, dus ik moest accomodatie regelen. En het liefst een beetje cheapo graag. De oplossing? Een bungalowpark op een kwartier van het centrum! Een vakantiepark vol met gezinnetjes die alvast in de kerstsfeer proberen te komen. En van daaruit gaan we dan met z'n vijven elke dag forenzen naar Pieter. Tis weer es wat anders, maar het lijkt me wel relaxt.
11-11-09Ik lees blogs terug. Over het hele idee achter het webcam-project: van Artiest naar Beschouwers, en later werd het veel meer de overgang van Alleen naar Band, van Acoustisch naar Breedvoerig gearrangeerd. Themesong erbij, getiteld 'From A To B', tralala.. Mooi conceptje hoor. Maar wie A en B zegt, mag onderhand na meer dan een jaar wel aan de C beginnen. Artiest en Band hebben een Co-producer nodig. Bang om dingen te jinxen? Altijd. Daarom fluister ik het nu maar heel voorzichtig: ik denk dat ik die C gevonden heb.
05-11-09Guttegut. Heb ik het tegenwoordig druk of zo? De hele reeks van psychologie-colleges, de wekelijkse YouTubes, ziek zijn, weer nieuwe arrangementen voor de plaat. En daarom staan er tegenwoordig alleen nog maar kant-en-klaar-maaltijden bij mij op het menu. Dat is wel eens anders geweest. Ik beweer vanuit persoonlijke research dat er een duidelijke relatie is tussen produceren en chef-kokkerellen. Ik ken wel wat thuisproducers en heb er vaak genoeg gegeten; vooral uitgebreide pastasaus is om een of andere reden favoriet. En het is natuurlijk logisch, die connectie tussen produceren en koken. Enerzijds lijkt het heel erg op elkaar: het gaat om de juiste verhouding van ingredienten, timing en aandacht. Anderzijds is koken juist even iets anders als je de hele dag met muziek bezig bent: even geen geluid, maar juist zien en proeven en ruiken. Zelf heb ik natuurlijk 3 jaar lang lopen knutselen aan de GRAM debuutplaat, en ik draai m'n hand inmiddels niet meer om voor alles van asperge-risotto tot zabaglione. Maar niet nu: al weken leef ik vooral op ready-meals. Geen tijd en zin om te koken. Sinds begin deze week voel ik me d'r ook niet meer 'schuldig' over. Ik heb mezelf nu plechtig beloofd niet meer te koken tot we de studio ingaan. En toen heb ik gelijk tien maaltijden in huis gehaald.
14-10-09Ergens in de twitterstroom sijpelen tegenwoordig steeds meer berichtjes door over mijn.. ahum.. 'andere leven'. Als je niet van de muziek kunt leven, zul je een andere baan erbij moeten houden, en het liefst natuurlijk zo partime mogelijk zodat je in de praktijk nog steeds meer-dan-fulltime muzikant kan zijn. Volgens de romantici zou ik natuurlijk a. in een platenzaak moeten werken (maar die bestaan tegenwoordig nauwelijks meer) of b. in een hippe koffietent of bar moeten rondlopen (zou ik niet zo erg vinden) of c. 6 dagen per hamburgers moeten bakken (ik haat MacDonalds). De waarheid is dat de-baan-die-mijn-huur-betaalt eigenlijk best wel fantastisch is. Drie dagen per week staat ene doctorandus M.A. van Eenbergen eerstejaars studenten aan de Universiteit van Amsterdam te vermaken met allerlei psychologische en methodologische wetenswaardigheden. Dat is te gek om te doen (ik trek elke week letterlijk volle zalen, gna gna), maar eerlijk is eerlijk.. met in feite twee banen tegelijk loop ik de laatste paar weken wel echt op m'n tandvlees. En het hart ligt echt bij de muziek.
09-10-09A laptop is a girls' best friend... Sinds de Mac in m'n leven is gekomen, ben ik niet meer van em weg te slaan, dat is zo. Ik heb de laatste tijd zoveel tijd met mijn nieuwe favoriete speeltje doorgebracht, dat ik niet doorhad dat in donkere hoekjes van de studio mijn gitaren, piano, dwarsfluit en percussie-instrumenten zacht snikkend stof stonden te vergaren. En ze hebben me teruggepakt: mijn instrumentbeheersing heeft momenteel een dramatisch dieptepunt bereikt. Muziek maak je immers met de Logic-legoblokjes, op het podium verlies ik m'n hoofd toch in het dansen... is gitaar spelen dan niet meer dan een formaliteit? Maar steeds door je bandleden weggespeeld worden is niet leuk. Als ik zo hard loop te roepen dat ik wil SAMEN spelen met mensen, dan moet ik wellicht ook eens gaan kijken naar het samen SPELEN. Dus ik wil mijn gitaarspel opkrikken, ik ben les gaan nemen. Sander heeft me voorgesteld aan zijn buddy Reinier Scheffer en de eerste paar keer met hem waren nogal confronterend. Blijkbaar heb ik mezelf alles verkeerd aangeleerd: ik oefen nu dus vloekend met een compleet ander soort plectrum, rechterhand in een heel andere hoek op de snaren, vingers bij elkaar houdend die altijd los rondfladderden, upstrokes spelend waar ik altijd down speelde, etc etc. Het voelt alsof ik na jaren met m'n rechterhand schrijven, nu opeens met links moet gaan pennen. Maar de laatste tijd was links toch het nieuwe rechts en is alles anders dan ik dacht, dus ik ga maar gewoon volhouden.
01-10-09Je weet dat het zal gebeuren, en toch doet het pijn. 'Killing your darlings' zeggen de Engelsen. Er kunnen maar zo'n 10 tot 12 nummers op een album, en de rest mag alleen nog klinken op de eeuwige jachtvelden. Zoals gewoonlijk springen m'n songs weer alle kanten op, en aangezien ik juist de grote wens heb dit keer een CONSISTENT album te maken, probeer ik met de band en met mensen-die-het-kunnen-weten binnen die 24 songs een kluwe te ontwaren die enigszins bij elkaar hoort. Tot nu toe blijken er 3 compleet verschillende platen uit gedistlleerd te kunnen worden: electro-rock, fijnzinnige luisterliedjes of sixtiespop. Tja, genoeg bands schrijven amper 12 songs in 3 jaar, en dat moeten dan ook maar meteen de albumtracks worden. Bij al m'n vorige platen ging het eigenlijk ook best wel zo. Maar nu zit ik met een zakdoek in de hand en kijk ik naar mijn computerscherm dat 65 mapjes met clusters van songideeen laat zien. Ik snap dat je voor een album je 'babies' om zeep moet helpen, maar ik had er GVD al 24 al door hun puberteit heengeholpen, zo uitgebreid had ik ze gedemo'd! Grrr, de helft moet afvallen. Dit is geen killing your darlings meer, dit is hele volkstammen uitmoorden... De 5 songideeen waar ik momenteel nog mee bezig was, stop ik maar in een kast met groot slot er om heen, en ik hoop dat ze niet al te hard blijven gillen.
23-09-09Aangenaam kennis te maken, de naam is Remi. Alleen op de wereld. Nou ja, ik weet gewoon niet wat er gebeurd is, maar sinds de halve band op tour is, ben ik in een gat van apathie gevallen waar je niet goed van wordt (verzaak het zelfs bogjes te tikken). Hoe kan dat toch? Ik was al een jaar lang zo lekker bezig, ook in m'n uppie lekker klooien in de studio, je kon me d'r maar niet uit krijgen. En in de afgelopen weken daalde en daalde m'n werktempo maar tot het punt dat ik alleen nog maar op de bank lag te hangen en te zappen. Blijkbaar heb ik het nodig om een paar keer per week ideeen te spuien, en heeft de muzikale aanwezigheid van de heren Jochem van R, Niels T en Sander B onbewust een grotere invloed dan ik door had. Dus ik ben maar weer es paar dagen de bossen in gevlucht. Knopen voor mezelf doorgehakt, en plannen gemaakt voor alle dingen die WEL kan doen zolang de heren de rest van Europa onveilig maken...
04-09-09Misschien ken je dat wel: je hebt al een half jaar geleden een diploma of zo ergens voor gehaald, en was eigenlijk al vergeten dat je het papiertje no steeds moet ophalen en je handtekening er nog op moet zetten. Een formaliteitje, ergens op een dinsdagmiddag, doet je eigenlijk al helemaal niks meer. Afgelopen dinsdag ging ik met diezelfde gedachte dan ook langs bij het kantoor van Friendly Fire. De drie heren die dit nieuwe management/boekingskantoor bestieren, kende ik al veel langer, en vooral Rense van Kessel... In de jaren dat Gram en About nog bij The Alternative zaten, was hij eigenlijk de enige die ik sprak. Toen Rense en Robert en Roel begin januari Friendly Fire begonnen en vroegen of ik 'mee ging', heb ik daar dan ook letterlijk 1 seconde over na hoeven denken. Ja graag! Maar we moesten nog steeds wat formeel op papier zetten daarover. Netjes over onderhandeld, advocaat naar laten kijken, tralala, iedereen tevreden... alleen die handtekening moest nog gezet worden. Dus op een doordeweekse dinsdag ga ik onderhand maar es langs, koop symbolisch het allerkleinste flesje champagne en denk 'Binnen vijf minuten sta ik weer buiten, en wat moet ik nog voor boodschappen doen vandaag?' Maar eenmaal daar halen ze zelf alsnog een grotere fles bubbels tevoorschijn en wat glazen. En loop ik veel later dan gepland, waggelend naar buiten. Ik twitter d'r wat over, krijg felicitaties, en pas 's avonds op de bank ontstaat opeens een brede glimlach op m'n gezicht. Ja, zo'n officieel moment is toch wel fijn. Natuurlijk, wrijf deze blog maar onder m'n neus als ik over drie jaar huilend en schreeuwend in een rechtbank het contract wil verbranden, maar op deze dinsdagavond komt een groot gevoel van tevredenheid over me. Ik heb -voor het eerst in m'n leven- management. Officieel.
27-08-09Ik ben heel dubbel over 'op vakantie gaan'. Mijn hoofd loopt altijd over, en jezelf een week lang vastbinden aan een strandlaken werkt voor geen meter bij mij. En ik heb vliegangst. Maar goed, de nood was nogal hoog en ik ben gegaan en de week is een grote verrassing geworden. Hij bestond alleen maar uit dingen die ik echt leuk vind: elke dag met leuke mensen aan een lange tafel zitten en uitgebreid eten en wijn drinken (Ja, Italie!!), elke avond dansen, en dan nog wat verrassingen.... En vooral: elke dag op een catamaran zeilen, in een waanzinnig mooie omgeving, de zee rond Sardinie. Tijdens rondwandelen en lange fietstochten alleen kreeg ik toch nog elke keer weer liedjes in m'n hoofd, maar zeilen lijkt voor de enige mogelijkheid om dat gedeelte van m'n hersenen nou es even uit te schakelen. Ik ben echt een beginner die bij windkracht 4 nog steeds met kloppend hart zich aan de fokkeschoot vastklemt, maar daardoor kan je ook heel even eindelijk aan niks anders denken; elke seconde verandert de zee of de wind... als je even je gedachten laat gaan, lig je om. Tenzij je natuurlijk Jolien Boot heet, slechts 18 jaar oud en je hele leven al op een catamaran zit, en dit jaar nog in je klasse de Ronde van Texel hebt gewonnen. En je raadt het al: juist zij was een week lang mijn instructrice. Waanzinnig!
12-08-09Dat is het dan, ik ben er officieel doorheen. Vorig jaar beloofde ik mezelf een zeilles voor iedere song die ik af had. Nou, in de afgelopen weken heb ik er zoveel nieuwe songs en compleet nieuw geproduceerde banddemo's doorheen gejaagd, dat ik wel een week lang 8 uur op een catamaran heb verdiend. En laat dat nou net zijn wat ik de komende week ga doen. Ik kies hier natuurlijk zelf voor, mag niet klagen, maar ik werd de afgelopen weken wel langzaam steeds gefrustreerder over plaat-tijdsplanningen, producers, tourende bandleden en mijn hele omgeving die naar veel interessantere oorden afreisden dan de 14 m2 studio waarin ik rondjes liep. Die Nivea-commercial van afgelopen weekend heb ik op m'n tanden gemaakt, en dan is het echt de hoogste tijd om de zeilschoenen uit de kast te halen en een vliegtijg te pakken. Bye bye.
07-08-09Zomer 2009. Ongelofelijk weinig slaap. 's Ochtends wat mixjes maken in de home-studio voordat de zon daar binnenknalt. 's Middags daglicht vermijden en met de band opnames maken. Thuis weer tot laat de opnames in elkaar smeden. 's Nachts uit-uit-uit. En de volgende dag weer alles van voor af aan. Een voorlopige selectie van 8 a 9 songs uit de 24 demo's zijn we opnieuw aan het produceren: hoe klinken ze als we ze echt 'live' met z'n vieren spelen, zonder dat ik er de hele Logic-trucendoos op los laat? Erg inzichtelijk ja, maar ook nog best wat werk. En een logistiek klusje ook: Sander toert al bijna een week met een band langs de waddeneilanden. Niels is net gisteren voor 2 weken vertrokken, on the road met Life Of Agony. Daarna is hij 4 dagen in Nederland en dan zijn zowel hij als Jochem op tour door Europa met Keith Caputo. Ik loop nu dus al twee weken met een verfrommeld papiertje in m'n broekzak: steeds afvinkend van wie ik al welke partij heb opgenomen van welk nummer. En vandaag is alles af. Ik mail nog en paar keer heen en weer met mijn reservepaar oren (die zitten aan Jochem's hoofd vast) en dan mail ik alles naar potentiele producers. Mag ik dan daarna op vakantie?
28-07-09Nou moet ik er toch maar even iets over schrijven, want dit hele Argentijnse Tango-gebeuren begint licht obsessieve trekjes te vertonen en vooral: z'n weerslag te hebben op de plaat. Vooral de laatste paar weken flink doorgeschoten: tangonachten van 7 of 8 uur bijna non-stop doorgaan op rug-aan-gort-werkende stilleto's schijnen de rigeur te zijn. En de volgende ochtend rollen teksten met dansmetaforen en over geen-maat-weten-te-houden er vliegensvlug uit. Ik loop de rest van de dag met techno-gebeuk op de iPod door het huis te stampen om hetzlefde energiepeil te houden, en met de band willen we alleen maar rocken. Gemiddeld zo'n anderhalve dag per week wil ik m'n voeten er echt het liefst helemaal afschroeven en meteen in de ijskast gooien, maar in m'n hoofd draaien momenteel alle invloeden als een goeie gumbosoep in mekaar. En ik vermaak me als een gek.
18-07-09Slecht karma? Lage druk-gebied? Wat zat er %$#@ in de lucht deze week? Van ienie-mini-kleine dingen (je handdoek met 'Marg' erop wordt gejat bij het zwembad - come on guys, je hebt echt geen nichtje dat 'Marg' heet en graag zo'n handdoek wil) tot groter ongemak (dagenlang je rechterhersenhelft niet kunnen gebruiken omdat een tandwortel heeft besloten het loodje te leggen)... dit zijn van die dagen dat ik iedereen aanraad uit mijn buurt te blijven. De lichtpuntjes zaten gelukkig wel in het muzikale: compleet flippend op een combinatie van antibiotica, pijnstillers, koffie en 'nog wat' (ik reageer nogal sterk op zelfs milde substanties) schoot er zowaar een complete song van A tot Z door m'n hoofd, die ik snel heb vastgelegd en in de komende dagen eerst even ga uitwerken. En het demo-nummer waarvan geen enkel bandlid vertrouwen had dat we het tot een echte GRAMsong konden maken, bleek al binnen 1 repetitie harder te gaan rocken dan de huidige lieveling 'This Is Tonight'. Hoera. De identiteit van het bandlid dat eerst nog beweerde dat het desbetreffende nummer op de demo 'Sound Of Music-achtig' klonk, zal pas onthuld worden als hij z'n 36 simultane toets- en samplepartijen zonder spieken kan spelen :-P
14-07-09Lieve Susanne Clermonts. De rest van de wereld kent je wellicht vooral als Krause, maar ik mag inmiddels wel 'Susanne' zeggen :-P Wat was het geweldig afgelopen vrijdag met de laatste Catfight: van de kleedkamer die in een rode en een blauwe helft was getransformeerd tot alle kattendecoraties die door de zaal hingen en het barpersoneel met kattenoortjes tot alle kattensnoepjes op de kleedkamertafel en de hopjesvla in de koelkast. Maar vooral JIJ bent te gek. De afgelopen maanden met jou hebben hun (muzikale) stempel wel op me gedrukt en daar ben ik heel blij om. In oktober komt je debuut uit, ik wens je al het succes van de wereld. You got IT, girl! Hopelijk treffen we elkaar nog wel ergens op of bij een podium. Xmrg (foto: Ciska Swaak)
09-07-09Waarom blijf ik bloggen over materiele zaken, over spullen? Omdat spullen je soms behoorlijk blij kunnen maken of juist behoorlijk van de wap laten zijn. Jarenlang met plezier met Logic 7 (audio-software) gewerkt, en nu eindelijk geswitcht naar een nieuwere versie (8...) omdat - Sander en ik dan exact dezelfde set-up hebben en alles perfect kunnen uitwisselen - je dan niet telkens zo'n Logic-dongel (zie foto) in je laptop hoeft te steken als je ermee wilt werken - ongetwijfeld is het programma een waanzinnige innovatie ten opzichte van de vorige versie. Als ik de fabrikant mag geloven. Maar Logic 7 kende ik zo goed... voelde als een heerlijk paar ingelopen schoenen. En nu weet ik gewoon dat de komende week met het nieuwe programma het flink 'op de blaren doorlopen' zal worden. Grr. Ik moet ergens mentale eeltpleisters zien te scoren voordat ik m'n laptop het raam uitgooi. Gelukkig morgen een Catfight!!
01-07-09Zucht. Wat een week. En eindelijk wat knopen doorgehakt. Ooit gehoord van A&R? Bij platenmaatschappijen is de Artist & Repertoire manager degene die met de artiest samen bekijkt welke richting ze willen uitgaan met een plaat, hoe ga je klinken, heb je genoeg kwaliteits-songmateriaal, zit er een single tussen? In deze tijden waarin instituten als platenmaatschappijen met bosjes omvallen, gaan veel A&R-personen als free-lancer te werk. Zo ook Niels Aalberts, die z'n eenmansbedrijf Eerste Hulp Bij Plaatopnamen (EHPO) noemt. En met hem heb ik de afgelopen anderhalf jaar af en aan contact gehad voor een professionele kritische luisterbeurt. Of iets een single is, kun je namelijk nooit horen m.b.t. je eigen materiaal, vergeet het. Anyway. Blijkbaar is er iets in het songmateriaal van het afgelopen half jaar iets gebeurd (ik heb een BAND?? ik zit LEKKER in m'n vel?? duh..) waardoor er een eigen, herkenbare sound is ontstaan die echt een plaat kan vullen, en ik heb zowaar een mogelijk hitje geschreven. Hoera. Ik heb nu dus eigenlijk pas een zinvol idee van wat voor producer ik moet zoeken, en het startsein voor die zoektocht is nu pas goed afgegaan.
18-06-09Het is spitsuur op de popafdeling van het Amsterdamse Conservatorium, want met twee bandleden die ik altijd lieflijk met de titel 'conservatorium-patient' beledig, is me niet ontgaan dat momenteel de helft daar aan het afstuderen is. Ik zie Sander bij zo ongeveer 26 gelegenheidsbands per week achter de toetsen kruipen, en ook Jochem vertoont her en der zijn drumkunsten om een collega een hoog cijfer te bezorgen. Ik blijf het raar vinden: ben zelf m'n hele leven pretty much een 'one band woman' geweest, maar ik snap inmiddels wel dat een professionele muzikant nou eenmaal flink muzikaal moet vreemdgaan. Maar het ergste moet nog komen: a.s. maandag moet Jochem afstuderen, en ons optreden in het Wilhelmina Pakhuis is dus ook zijn - ahum - afstudeerproject. Right. En dan staat deze amateur oog in oog met een hele zaal vol mensen die allemaal beter gitaar kunnen spelen en beter kunnen zingen. Ik ga nog maar es even oefenen, geloof ik... Overigens is het gratis en spelen we rond half tien, dus leden van de publieke jury: wees welkom.
13-06-09Afgelopen tijd iets teveel door het bos gerend om tot goede songteksten te komen en iets te wild met Susanne Krause van het podium afgesprongen. En nu is m'n rechterknie echt helemaal screwed up. Eigen schuld. Ik boet met vijf weken knie-oefeningen, speciale massage om kalkafzetting op een overbelaste pees terug te draaien (huh, wat?!), en een ingetape-te. Ik dacht nog dat ik compleet ingezwachteld terug zou komen van het Sport Medisch Centrum Amsterdam, maar 1 klein stukje ultramoderne blauwe tape die constant pijnstiller afgeeft aan de huid, doet het trucje blijkbaar ook. Lang leve de medische innovatie, zwemmen wordt voorlopig het nieuwe rennen, en 10 juli stagedive ik vrolijk weer met Susanne het podium van P60 af. Gna!
06-06-09Ja, ook ik aan de iPhone. Zit al verlekkerd rond te gluren welke applicaties je er allemaal op kunt zetten die allemaal on-ge-lo-fe-lijk es-sen-ti-eel voor de professionele muzikant van tegenwoordig. 16 Gb: hoeveel liedjes kun je dan je telefoon in zingen?
03-06-09Af en toe vraag ik me wel eens af hoe ik de dag doorkwam zonder al dat geTwitter en zo. Overal hoor je vrienden al licht cynisch opmerkingen maken als "Een dag niet geTwitterd/ geFacebooked/ geHyved, een dag niet geleefd". 2009: I twitter therefore I am? Afgelopen pinksterweekend betrapte ik mezelf erop dat ik tijdens een hele dag niks doen, bedacht dat ik toch wel even moest twitteren dat ik ECHT WEL een leven heb en ECHT WEL es een dagje gewoon geniet van vrije tijd, zoals iedereen. Spijtig realiseerde ik me 5 seconden later dat ik dus helemaal geen echt vrije dag had en al helemaal geen echt leven, als ik daar nuover zou gaan twitter. Dus ik ben gaan verdwalen in het Noordhollandse polderlandschap. I DON'T twitter, therefore I am...
26-05-09Oke, zeg hallo tegen mijn officiele nieuwe muzikale held: Giorgio Moroder. Al wekenlang wordt ik wakker met geluiden die constant in zestienden om een four-to-the-floor heen pompen. Hoeveel dichter kun je nog tot de essentie van een vierkwartsstamper komen? Inmiddels heeft het al tot bandfavoriet 'This Is Tonight' geleid, maar ik ben er nog lang niet klaar mee. En ik zeg je: een Giorgio M-revival is on its way! Hij wordt weer hipper dan hip, getuige wat ik van Soulwax, YeahYeahYeahs, Killers etc allemaal hoor these days. Ik vraag me echter af of daarmee ook zijn snorrenlook terugkomt. In dat geval heb ik nog een lange weg te gaan...
20-05-09Het is toch werkelijk ongelofelijk. M'n beneden-beneden-beneden-buren hebben DE boom omgehakt. MIJN boom, waar ik al sinds ik hier woon dromerig naar zit te staren als ik even vastzit (zie de allereerste YouTube). Die boom kwam hoger dan de 4 verdiepigen die mijn gebouw hoog is. Waarom for fucks sake kap je zo'n boom om?! Kutzooi. Dag inspriratie-boom. En iedereen kan GVD rechtstreeks nu m'n studio inkijken. Lekker hoor.
13-05-09Zo zeg, het kostte me echt even een paar dagen om bij te komen van het eerste Catfight-weekend. Vergis je niet: we hebben ook nog es de hele vrijdag en zaterdag gerepeteerd. Vrijdagavond/nacht dus te gast bij Move Your Ass op 3FM. Echt zo te gek dat we daar mochten spelen. Om echte ruzie te voorkomen speelden we naast de gezamelijke song ook ieder een eigen nummer. Nou ja, en de rest van het verhaal kun je zien in de YouTube van deze week. Maar toen dus het eerste echte Catfight-optreden, in Alkmaar. De ene helft van het podium hadden we blauw bekleed en belicht, de andere helft rood. Twee laptops, twee gitaren, 1 stevige borrel van tevoren, en GAAN. Susanne en ik konden eindelijk es effe loslaten en gewoon dansen, zingen, spelen, het publiek induiken.. een uur lang, nonstop. Ik heb altijd al geweten dat er chemistry was tussen ons twee, maar nu konden we em eindelijk een keer verzilveren. O, en die gratis remix-mp3 vond na afloop ook gretig aftrek; via USBsticks, iPods, en vooral via... bluetooth op je telefoon! (foto: Marko Hoven)
07-05-09Morgen dan eindelijk het gevecht met Susanne Clermonts aan, Miss Krause, that is. Eerst nog even 600 keer repeteren en dan 's avonds als Gram vs Krause naar de 3FM-studio's. Vanaf 22:00u spelen we in het programma 'Move Your Ass' van onze goede vrienden van Llink. Eigen nummers, maar natuurlijk ook onze gezamelijke Gram/Krause-track. Met dank aan de jongens van Blokgolf die met hun remixversie tenauwernood wisten te voorkomen dat Susanne en ik elkaar echt in de haren zouden vliegen, gitzwart versus steeds-blonder-en-blonder. En dan zaterdag eindelijk de uurlange set waarin we elkaar's nummers aan elkaar spelen... ik houd m'n hart vast, maar op onze rider stond zowel een fles wodka met rood etiket als 1 met blauw etiket. We mochten eens ruzie krijgen over wie uit welke fles aan het drinken is, gna gna. Het akkefietje met de zaal die al 2000 flyers had laten drukken met 'Bitch fight' i.p.v. 'Cat fight' is gelukkig ook de wereld uit. Die flyers worden nu collectors' items. Maar goed, zeg nou zelf: ik vind 'bitch' toch wel heel anders klinken dan 'cat'...
03-05-09Oke, het idee was om in de Ardennen ook eens uit te rusten, bij te slapen, lekker te eten, met DVDtje op de bank te zitten, etc. Dat ging 1 dag goed. Maar tijdens de autorit naar Belgie begonnen de ideeen al te stroooooomen, en het werd een grote chaos van opzetjes, die ik uiteindelijk maar op grote vellen papier ging 'clusteren' of zo. Maar iedere keer als ik een paar uur ging wandelen, kwam ik weer met 28 ideetjes/aantekeningen thuis die ik in de bossen m'n telefoon had ingezongen. In plaats van tot rust komen en wat genieten van m'n uitzicht (zie foto) , zijn m'n gedachten in overdrive geraakt. Ben nu weer terug in Amsterdam en heb het idee dat ik nog dagen nodig zal hebben om weer bij te komen van de 'vakantie'. Hm, en misschien zijn al die 13 songs die ik nu in gedachten heb ook weer niks. Hm.
28-04-09Donderdag eerste liveshow met de band gedaan.. 11 songs, en m'n demo-teller stond al op 18 nummers. Ik dacht: dat gaat goed, dat gaat lukken, een album in oktober. Maar over het weekend maakten verschilende mensen die-met-iets-meer-afstand-naar-GRAM-kijken me duidelijk dat ik pas zo'n 4 a 5 plaatwaardige songs had. Op zondagavond proberen we te repeteren, maar we zitten alleen op de bank. Jochem scrollt door zijn I-Tunes (1137 albums and counting!) en ik kijk alleen maar naar m'n demolijstje op de laptop. Langzaam gooi ik zo ongeveer alle 18 songs weg in m'n hoofd, ik kom niet eens meer tot 4 plaatnummers. Deprimerend en bekend verschijnsel. Maar de volgende dag pak ik gitaar, laptop en koffie, en reis ogenblikkelijk af naar een verlaten boerderijtje in de Ardennen....
24-04-08Eindelijk gisteren het eerste optreden met het nieuwe GRAM gedaan. Heel raar, als alles weer nieuw is: band, bezetting, alle songs. Geen idee wat te verwachten, maar Bitterzoet was vol, goed gespeeld met wat typische eerste-keer-foutjes, te gekke avond gehad, en wat vooral leuk is: nu krijg je pas echte feedback, welke nummers wel of niet aanslaan. We Drive, All For One, Tonight... From A To B ging ook heel goed. Hele 'day after' compleet van de wap geweest nog. Moet deze band nog wel GRAM heten als nu toch alles anders is?
22-04-09Als je 14 bent en begint met (bas)gitaar spelen, maak je je soms wel eens druk over het feit dat je dikke eeltvingers krijgt en nooit je nagels mooi lang kunt krijgen als je vriendinnnetjes (Oh... die meidenkliekjes, wat zijn ze toch vreselijk als je jong bent). Nu bijt ik al dagen m'n nagels extra kort, want ik denk dat ik zenuwachtig aan het worden ben voor morgen. Nee, niet zenuwachtig, meer zo excited als je vroeger was vlak voordat je op vakantie ging of zo. Kan niet wachten tot morgen, het live-debuut van GRAM 2.0
14-04-09Een blogje schrijven is geen therapiesessie, maar als ik soms dingen teruglees, lijkt het wel alsof het altijd maar grappig-grappig moet zijn, of over spullen gaat, of practische rampspoed, of over het hele businessgedoe wat rond het plaat-maken hangt. Je zou bijna vergeten dat muziek toch datgene is wat je als klein meisje zo hard raakte dat het vaak je enige vriend(in) in eenzame tijden bleek te zijn. Oke, ik klink als een drama-queen, maar nog steeds verval ik in onzekere tijden weer in het bekende patroon, zoekend naar de plaat die perfect verwoord wat je voelt. Soms kun je je afvragen "How can music be both treatment and disease?" Het antwoord op die onmogelijk vraag is simpel: muziek = escapisme. En hoe geweldig is toch elke keer weer het moment dat die prins op het witte paard via mijn zwarte Sony koptelefoon binnenkomt. Ai, heb ik het toch weer over spullen....
10-04-09INSPIRATIE. I-n-s-p-i-r-a-t-i-e. Gaat deze hele website daar eigenlijk niet over? In blogjes reflecteer ik erover, iedere week probeer ik het visueel te grijpen in een YouTube, en wie echt de twitters en de webcam volgt, kan soms werkelijk binnen een paar dagen een hele liedje zien/horen ontwikkelen. Momenteel draait mijn ideeencaroussel op volle toeren, dus ik denk dat dat betekent dat ik momenteel wel 'ingeademd wordt' ("in spirare" s geloof ik Latijn voor "inademen", maar correct me if I'm wrong). Hoe dan ook, juist op dit punt vroeg Niels Aalberts van het erg leuke EHPO-blog me een stukje te schrijven over.. inspiratie dus. Het was leuk om te schrijven, ik heb er ook helemaal het ontstaan van 'We Drive' in uitgediept, inclusief een mp3tje met wat ik normaal aan aantekeningen m'n telefoon in zing. En onderaan staan ook nog allerlei reacties, en daarna nog weer een aanvulling van mezelf. Lees het hier: gezellig voor onder de paashaas, zou ik zeggen :-)
07-04-09Ooh... zien we er niet zwoel uit? Nou ja, 'moe en onder de make-up' levert zo ongeveer hetzelfde resultaat op, ha ha. Het lijkt wel dat telkens als Susanne Krause en ik bij elkaar in de studio zitten, we moe, brak en katerig zijn. Miscshien party-en we teveel (met elkaar), terwijl we eigenlijk als een gek aan de slag moeten. We gaan een kort tourtje doen (lees alles erover in het persbericht) en zijn momenteel online een gezamelijke track aan het afmaken. Onze muzikale liefdesbaby is 'One Track Mind' gedoopt, en gaat over... iets teveel feesten, ahum. Oh my god, wat gaat dit op het podium opleveren?? Mijn Twitter Twin haalt echt het slechtste in me naar boven. Zet de Redbull-wodka maar alvast koud.
02-04-09Geen 1 aprilgrap, en ik kon ook niet lachen: flikker een hele kop koffie over m'n nieuwe laptop. Een wonder dat niet alles er IN ging. Maar goed, misschien moet ik gewoon toegeven dat ik wellicht een tikje moe ben. Ik laat alles uit m'n handen flikkeren. Misschien zou ik m'n eigen blog van 19 januari jl nog maar es lezen over rust, reinheid, regelmaat en Joe Jackson. Afgelopen zondag gaf een vriendin me dezelfde autobiografie kado, die ik al anderhalf jaar kwijt was aan Tjeerd. Ik zie het maar als een teken, dat ik dat boek maar weer eens goed moet lezen. Oeps. Heb ik het net aan Niels gegeven.
23-03-09Nog meer blogs over spullen. Een jaar lang heb ik m'n midi-footswitch rondgezeuld in z'n originele verpakking. Op die manier je dure spullen van hot naar her slepen, kan niet echt mijn vader's goedkeuring krijgen; hij noemt zo'n doos dan ook een 'Belgische flight case'. Maar tegenwoordig heeft de footswitch eindelijk z'n eigen gouden koetsje. En nog meer spullen-geklets: via m'n vader ook over gegaan op de aanschaf van een fatsoenlijke meervoudige microfoonvoorversterker en drummicrofoons. Ik kan niet nog een keer demo's die Jochem indrumt opfucken.
20-03-09Brain dead. Het zenuwcentrum van laptop geluidskaart en alle verdere electronica'('the brain' voor intimi) heeft de watersnoodramp in het oefenhok ook niet overleefd. Trouwens, mijn gitaarversterker bleek na een maand acclimatiseren en opdrogen in mijn studio ook niet ongeschonden de hoeveelheid vocht te hebben kunnen verwerken. Die kon dus naar de gitaardokter. Maar het overleden output-board van the brain is een groter probleem. Hoe krijg ik dit nou nog gefikst voor m'n laatste solo-optreden, morgen in Leeuwarden?
16-03-09De gouden tijden van afgelopen zomer lijken weer terug te zijn, zit momenteel in een enorme songwriter's rush :-) Het nieuwe nummer (voorlopige titel 'The Magic Line') kan ik maar niet loslaten. Wall of sound met allerlei sixties samples? Check! Soort-van-hiphopbeat eronder? Check! Overdaad aan violen in zelfbedachte toonladders? Check! Tekst af, nu inzingen... Baf, met beide benen weer op de grond. Dusty Springfield I am NOT.
10-03-09Woensdag nam Edwin me mee naar modern ballet in de Stopera. De hele donderdagavond was zoals gewoonlijk gereserveerd voor het dansen van Argentijnse tango. Zaterdagnacht blijven dansen tot 5 uur op een house party ding, en dinsdag had ik salsa-les. Dansen is absoluut noodzakelijk in het leven. Of zoals de grote filosoof M. Ciccone al zong: "Only when I'm dancing can I feel this free". Heb ik de afgelopen tijd wel genoeg dansbare nummers geschreven?
05-03-09Dit is de rechterarm van mijn drummer. En mijn drummer is mijn rechterarm sinds kort. En mijn toetsenist is momenteel 6 linkerhanden tegelijk. (en Niels was natuurlijk inmiddels al 2-en-een-half jaar mijn geweten, maar dat had iedereen al door). Waarom loop ik toch zo geheimzinnig te doen over wie de nieuwe Grammers zijn? Ik denk dat ik gewoon bang ben dingen te jinxen, hm hm. Zondag toch maar es een YouTube-je erop zetten en de identiteit van van de nieuwe helft van GRAM onthullen…. O, en die tatoeages? Die heeft ie slechts laten zetten om de littekens te verhullen van alle krassen in z’n arm toen Niels en ik ‘em een contract in bloed lieten tekenen...
02-03-0924 uur met Krause (ik mag Susanne zeggen) zijn erg aanstekelijk. Susanne was in Amsterdam en heeft de hele dag in m'n studio rondgehangen: eerst uitgebreid door de software heengespit die we allebei gebruiken (Ableton Live) en daarna aan een gezamelijke track begonnen. Oke, zij woont in Groningen en dat is niet om de hoek, maar via internet valt een hoop verder samen uit te werken! En toen bleef ze eten. En toen gingen we naar een feestje. En toen was er iets met heel veel bubbelwijn. En toen leende ik haar m'n fiets uit. En toen wist ik niet meer exact hoe we onafhankelijk van elkaar rond half 4 's nachts mijn huis weer binnenstrompelden... Maar leuk was het wel!
25-02-09De oude tijden van maandenlang problemen met de PC herleven weer? Nee, dat niet. Ik heb een Mac. En ja, die wilde al drie dagen niet meer opstarten, en moet nu weer volledig opnieuw geinstalleerd worden. KUT. Het is niet zo leuk om de 'erase and install'-knop in te drukken. Al die muzieksoftware er weer op zetten.. zeker weer een dag werk (nog iets te doen, Mac-goeroe Edwin?). Maar het maakt me geen zak uit. Gisteren weer semi-acoustisch met Niels opgetreden. Ik heb een band. En een volledige band 'erasen and installen' is een heel ander verhaal... maar dat gaat de goede kant uit :-)
18-02-09Ik heb hard doorgewerkt. Ja, een paar deuren geschuurd, maar vooral ook NOG een nummer eindelijk afgemaakt: datgene wat de hele tijd als 'rocksong' in m'n aantekeningen stond gaat nu onder de naam 'All For One' door het leven. En natuurlijk zit je dan opeens achter een auto met... inderdaad, die term! Nou ja, bij deze dan: een nummer voor iedereen die wel eens wat 3-musketiers-spirit kan gebruiken. Ik schrok trouwens van de nogal positieve tekst. Was ik niet van mezelf gewend. Ik word toch geen hippie??!!
12-02-09Laatst in Londen viel het laatste kwartje voor 'electrosong': met al die camera's daar om me heen, is de titel van het nummer nu geworden... 'My CCTV'. Gisteren 4 uur (!!!) bezig geweest met de zang ervoor. Nou ja, ik was gewoon heel veel aan het klooien en experimenteren, om zonder geluidseffecten met m'n eigen stem in-laagjes-opbouwend een vervreemdend effect te krijgen. Ook stond ik op Mariah Carey-toonhoogtes synthesizerlijntjes te dubbelen. Fijn voor de buren. Is de opzet gelukt? Ik weet het niet. Misschien klinkt ik wel als een zwoel zeemeerminnenkoor. Maar misschien ook als een hese smurfin met een stel chipmunks op de achtergrond.
10-02-09Als ik een winkel was geweest, had ik de hele week rondgelopen met een bordje 'wegens omstandigheden gesloten'. Vandaar even geen blog. Vandaar deze week heel veel gitaar gespeeld (het merendeel stond toch thuis na die overstroming). En dan is een uurtje gitaar toch stukken lekkerder om je verwarring weg te spelen dan een uurtje... laptop. By the way, ik moet sowieso es flink dat gitaarspelen van mij aanpakken, want ik word er momenteel compleet uitgespeeld door de band :-/
02-02-09De Eurostar-trein terug van Londen naar Amsterdam. Tja, dit weekend weer van A(msterdam) naar B(rittania) gereisd. Ik ben in ieder geval de grootste Europese ster wat betreft gepland escapisme, als er zoiets zou bestaan. Maar het ging de laatste week toch juist zo goed?!
24-01-09Maandag: onverrichter zaken naar huis nadat ik de oefenruimte weer in 1 grote plas water heb aangetroffen. Dinsdag: laatste gitaren evacueren. Woensdag: droger geplaatst (zie foto). Vrijdagochtend: 2 uur lang alles schoon staan maken. Vrijdagavond: repeteren in de oefenruimte van Niels' andere band, Heist. Tja, de zondvloed van de maand. Lekker belangrijk... Ik heb een drummer!
19-01-09Rust, reinheid, regelmaat... BLEH. Maar ik moet mezelf nu inderdaad es effe goed aanpakken. Een van de beste autobiografieen die ik ooit heb gelezen, is 'A Cure For Gravity', van Joe Jackson. Zelfs als je de man niet kent, of z'n muziek niks vindt.. lees dat boek!! Vooral als je muzikant bent! Hij vertelt erin o.a. hoe hij als jonge, wilde, rock'n'rollende Joe een tijdlang een zeer regelmatig leven ging leiden als pianist in een Playboy-bar (echt) en hoe hij in die periode heel zijn doorbraak-debuutalbum schreef. Misschien moet ik het boek eens gaan herlezen. He Tjeerd, geef me m'n boek terug!
15-01-09Dit is een heel duur kopje koffie in het Amstel hotel, gisterenavond. Ik had nog een kater van alle avonden ervoor. Misschien moet ik es ophouden met party-en de hele tijd. Misschien moet ik gewoon es een paar avonden netjes op tijd naar bed. Miesschien moet ik gewoon weer es aan het werk. Misschien moet ik gewoon ophouden met zeuren en m'n laptop openklappen. Misschien komt er wel gewoon vanzelf iets uit.
11-01-09En hoera, daar was ik weer in Berlijn. "Going from A(msterdam) to B(erlin)" wordt zo wel heel erg letterlijk. Loop ik weg uit Amsterdam? En waarom wil ik daarna telkens weer zo snel terug naar diezelfde stad? Ik heb de laatste tijd me helemaal kapot gewerkt, me rot vermaakt, maar werken aan de plaat schuif ik maar steeds voor me uit. En weglopen helpt niet. Laten we dat even officieel vermelden.
07-01-09Vraag me niet naar de precieze details, maar er komt een nieuwe look voor 3voor12 On Demand TV. Of zoiets. In ieder geval: er moesten 7 nieuwe 'bumpers' komen, 7 filmpjes van 7 seconden als een soort buffer tussen items. Nou en? hoor ik je denken. Nou, en... IEMAND mocht de muziek daaronder maken. 1 melodietje graag, in 7 verschillende muziekstijlen, en allemaal heel precies getimed. En ook nog af binnen het weekend na het Van Gogh-optreden. Woehoe! Ik heb het hele weekend dus 7x een sound lopen bouwen, voornamelijk uit samples, Logic-trucjes, hier en daar een echt gitaartje, en een paar leuke stemmetjes inzingen. Honderd keer alles omgooien, nieuwe feedback, nog strakker trekken, en ik vind het allemaal prachtig. Maar het hoogtepunt was toch wel het moment waarop ik de befaamde hijgerige zucht van zZz's Bjorn probeerde na te maken. Zelf ingezongen, ja! Maar goed, binnenkort in het 3voor12-theater dus, en let dan ook even 7 seconden op de muziek ;-) (foto: Khaotikit)
04-01-09Het was ge-wel-dig! Het optreden met z'n achten, inclusief het Berlage-strijkkwartet, in het Van Gogh-museum. Oke, het geluid was wat lastig, maar de sfeer was superbijzonder, veel publiek, en om dan voor het eerst de arrangementen te spelen waar ik zo op heb zitten zwoegen... Dank vooral dus aan alle 7 de muzikanten, ik wil nu niets liever dan een hele tournee met ze doen, ha ha! En dank aan Almar Kok, die normaal arrangementen voor film en toneel schrijft, en nu ook de mijne een laatste blik gunde, zodat ik ze met vertrouwen aan de strijkers kon geven. DIT WIL IK VAKER DOEN. (foto: Sven Woodside)
27-12-08Jawel, fijne relaxte kerst gehad (zie kerstslingers om m'n laptop): lekker Flick The Switch remix nog es ge-her-mixt, nieuwe tekst geschreven speciaal voor Van Gogh-optreden op 2 januari, en op de piano ontstond zomaar weer eens een volledig nieuw nummer! Maar ik heb wel een sociaal leven hoor: sinds tweede kerstdag denk ik alleen nog maar aan lekker eten, wijn, leuke mensen, en het grote niks-doen. Ik duik effe een paar dagen onderrrrr....
24-12-08En hier dus een een fotootje van de repetitie met het Berlage strijkkwartet. Ja, het was vroeg 's ochtends, maar hoe cool is het om tussen de kerstversiering met z'n achten een hele set met nieuwe arrangementen er doorheen te werken? En 's middags eindelijk met Niels als 'duo' - werkt bijzonder goed. Nee, die volgende plaat ga ik zeker niet alleen maken.
20-12-08Woehoe! Morgen eindelijk samen met Niels optreden! De afgelopen weken hebben samen in m'n studiootje gerepeteerd, alleen maar nieuwe nummers, en het was te gek. Dankzij Niels heb ik in ieder geval m'n liefde voor gitaren terug :-) Als je wilt horen hoe GRAM als tweetal klinkt: reserveer via pfaff[at]musicweb.nl, en kom morgen om 16u naar Bankatraat 36hs A'dam. 10 euro incl eten, drank, nog meer bands... En denk morgenochtend even aan mij: om 9 uur op weg naar de 8-persoons-repetitie inclusief het Berlage-strijkkwartet - voor 2 januari Van Gogh!
14-12-08Toen ik nog een piepjong Margje was, net in Amsterdam komen wonen, zag ik eens het Ierse Sultans of Ping in Paradiso, die net Britpop hipste hype waren. Veel gebeurd ondertussen, sommige leden zijn vrienden geworden. Zoveel jaar later spelen ze weer in Amsterdam, en ik beleef mijn finest hour met the Sultans: een half weekend stem ik gitaren, sleep ik spullen en rijd een paar keer op een neer naar Schiphol. Wie had dat gedacht?!
10-12-08n het Van Gogh-museum speelt Gram dan wel met een heel strijkkwartet, maar OOK met Jochem Klijnman op piano, Jochem van Rooijen op drums (en xylofoon, gna gna) en natuurlijk met Niels op gitaar en bas. Afgelopen dinsdag de eerste keer met z'n vieren als 'basisband' geoefend, en omdat iedereen nieuwe dingen aan het proberen is voor deze speciale performance, vond ik dat ik zelf ook maar met de billen bloot moest: ik ben weer dwarsfluit gaan oefenen (sinds m'n 14e geen les meer gehad). Mijn buren zijn er niet heel erg blij mee. Nee.
06-12-08Optreden Sugar Factory: wel wat problemen met de geluidskaart gehad, maar de electro-midi-set liep als een trein, Krause/ Susanne is officieel supertof, en ik heb weer heel veel gedronken met Niels. Volgende dag: vette kater, maar nog vettere grijns. En overal post-it memo's door het huis, dat ik vandaag nodig heel veel dingen moet backuppen. Nog na-neuriend van gisteren klooi ik dus een paar uurtjes tevreden met wat externe harddisks. 's Avonds ben ik wat minder vrolijk, als ik opeens besef dat ik alles behalve NIEUWE nummers heb gebackupt.
04-12-08Tja, m'n hele live-setup is opgesteld in m'n knusse home-studiootje. Ongelofelijk balen... heb ik eindelijk een hele electro-beukset in elkaar gezet voor het laptop-optreden morgen.. moet ik de hele week op fluisterniveau thuis oefenen, omdat de repetitieruimte onder water stond. Nog geen enkele keer op normaal volume kunnen spelen.. ik denk dat ik morgen op het podium ontplof als ik eindelijk alles op normale sterkte hoor.
01-12-08Ik weet niet of je het kunt zien, maar dit is de zooi waarmee UPC me momenteel laat zitten. De webcam loopt, maar ik kan niet eens zelf thuis emailen. Wel raar trouwens: omdat de oefenruimte onder water staat waren Niels en ik gedwongen om dan maar in de home-studio te repeteren, onder het oog van diezelfde evil webcam. En solo-repeteren moet ik daar nu ook al doen. Voelt erg bizar.
26-11-08Dit zijn mijn renschoenen. Weer of geen weer, inspiratie of frustratie, ik ga rennen. Vaak is dat uurtje in het Amsterdamse bos het enige moment dat ik m'n huis verlaat. Rennen is de perfecte manier om teksten af te maken... steeds dezelfde cadans, en thuisgekomen ren ik dan meteen naar m'n computer om alles op te schrijven. Ik denk alleen niet dat deze schoenzolen het einde van deze plaat gaan halen...
18-11-08Het heeft nog niet letterlijk tot nieuwe nummers geleid, maar: YOU GUYS (AND GIRLS) ARE BLOODY AWESOME!! Al die suggesties die ik heb gekregen! Al die mp3's die jullie hebben opgestuurd! Mijn iPod loopt aardig vol en ik heb weer een vette smile op m'n gezicht, ik loop werkelijk zingend door het huis tegenwoordig :-D
15-11-08Wauw! Er kwamen zoveel suggesties binnen van dingen te beluisteren, sites en gagdets te checken... en een last minute tip om diezelfde avond (gisteren) dus als een speer naar Ladyhawke te gaan in Paradiso. Maar dat was uitverkocht. Ik heb bergen verzet, iedere connectie gebruikt die ik had, en ik kreeg 1 plek op de gastenlijst. Gastenlijst bleek vervolgens zoek, maar de aanhouder wint, en het was een te gekke avond. Ladyhawke zelf was super catchy en nog een beetje verlegen qua optreden, maar heb ook nog veel andere goede bands gezien (geheide festivalkraker: White Lies). Meer van dit soort avonden!!
12-11-08In tijden van inspirationele droogte zijn er gelukkig nog allerlei 'klusjes' die gedaan kunnen worden. Een daarvan is alvast iets beter naar de blazersarrangementen kijken. En dat doe ik met Loes Rusch, baritonsaxofoniste bij o.a. Voicst en Double Espresso. Vanochtend voor de tweede keer bij haar langsgeweest, ze speelt alle alt- en baritonsaxofoonpartijen in, in de muziekkamer die we met geluidsdempende kussens en dekbedden tijdelijk tot studio hebben omgetoverd. Wat een hemelsbreed verschil met die lelijke computergeluiden! Ik krijg weer helemaal zin in de plaat.
09-11-08Ergens begin januari 2008 trad GRAM als trio lekker anoniem op in Liverpool. Groot was mijn verbazing toen ik achteraf een mailtje van (o.a. film- en theater-)componist Vincent van Warmerdam kreeg, dat hij ons daar had zien spelen. Stom toeval, maar voor mij een mooie aanleiding om eens bij zo'n interessante man uit te gaan vissen hoe hij dat hele componeren en arrangeren nou aanpakt. Vrijdag eindelijk de afgespoken kop koffie gaan drinken, bij hem in de studio met de geweldige naam 'De Slapende Hond'. Geen verwachtingen, tof gesprek, veel muziek beluisterd, en ik kwam achter een paar spreekwoordelijke 'olifanten in de kamer', waar ik de laatste maanden flink langs heb proberen te kijken. Godverdomme, ik BEN gewoon een popmeisje, en ik WIL gewoon een band. Verder dit weekend ook weer geen steek opgeschoten qua liedjes helaas, alleen maar uitgaan, uitgaan, uitgaan...
06-11-08Ik probeer echt positief te blijven, maar misschien is het tijd er eens eerlijk voor uit te komen: na een paar maanden lekker vlot werken, ben ik de laatste tijd toch wel behoorlijk hard tegen een muur aangelopen. Blijkbaar kan ik alleen nog een liedje schrijven als ik mezrlf een week opsluit in Frankrijk?? Is dit dan een writer's block(je)?? Ik heb 'gelukkig' nog wat uitstaande arrangeerklusjes staan, maar op dit moment zou ik alleen moeten schrijven-schrijven-schrijven. Zat gisterenavond alweer urenlang boven m'n laptop en gitaar te staren.. WAT NU???
31-10-08Woensdag was ik in Groningen, dus even naar Vera. Maakt eigenlijk niet uit wat speelt. Vera is gewoon altijd oke. En zo was daar de Australische band Pivot. Drums, gitaar en natuurlijk laptop. Ook hier weer een band die z'n halve setup gebaseerd heeft op Ableton, de muzieksoftware met punkmentaliteit. Een kleuter kan de was doen. En ja, dat is inderdaad ook het programma wat deze maanden als enige bandlid mij terzijde staat op het podium. Pivot's Ableton-gebruik was echter helaas niet om over naar huis te schrijven. Laat staan.. eh te bloggen.
26-10-08Ooit van de Dolle Vijf Minuten gehoord? Dat is iets waar katten ook nog wel eens last van willen hebben; zo vlak voor 'bedtijd' worden ze opeens heel actief en gaan keihard rondjes door het huis rennen. Nou, ik heb ook nogal eens last van dat verschijnsel. Zelfs middenin ontzettende K-U-T persoonlijke opstandigheden, na een volledig mislukt weekend.. loop ik hier dan weer rondjes door het huis te banjeren. Met de koptelefoon op, ja. Marg + muziek = Marg blij.
22-10-08Nee, ze hebben hier nauwelijks internet. Maar ze hebben hier wel heerlijk eten, nog betere koffie, kleine vakantiehuisjes ('gites') die nu volkomen leeg staan, en dus ook heel veel... niets. Na een nogal pittige tocht langs allerlei plekken waar van Gogh heeft gewoond, ben ik in een naamloos dorp ergens halverwege Frankrijk neergestreken. Geen buren, geen beats, wel een vrije val terug in de chanson-achtige arrangementen. Geinspireerd door Van Gogh? Laat ik je 1 ding zeggen: als er iemand in z'n leven constant rusteloos van de ene naar de andere woonplaats trok, was hij het wel. En Parijs, daar ga ik over een maandje of zo nog wel naar toe.
18-10-08Ha! Dit is alles wat ik nodig had na al die internet-shit: een echte reden om het land uit te gaan. 2 januari 2009 speel ik op de Vrijdagavond in het Van Gogh-museum, dus ik ga maar weer eens op roadtrip. Ik ga Van Gogh achterna: Nuenen, Cuesmes, Parijs... en natuurlijk sluit ik me daarna een week op in de Franse countryside om geheel geinspireerd hierop eens wat nieuwe liedjes te schrijven. Vive la France, hihaaa
16-10-08Goed nieuws en slecht nieuws. Het slechte nieuws is dat ik momenteel meer tijd kwijt ben aan internet wat er steeds uit ligt, dan dat ik muziek aan het maken ben. Dit kan nooit de bedoeling zijn geweest en maakt me (op z'n zachtst gezegd) bloed-chagerijnig. Als ik dan toch even online contact heb met de buitenwereld, komt er echter ook meteen leuk nieuws: een mailtje uit het dorp Gram in Denemarken, waar YouTube 4 over ging. Blijkbaar heeft de video z'n weg ook naar de plaatselijke bevolking gevonden, ha ha ha! De roep om het land weer eens uit te gaan, wordt door dit alles echter allaan maar nog sterker.
12-10-08Oke, de mindere tijden zijn nu denk ik wel officieel aangebroken. Ben momenteel met drie nummers tegelijk bezig. En dat werkt gewoon niet: je moet je minstens een week in 1 nummer vastbijten. Maar bij geen enkel nummer houd ik het vol. Ik struin elke dag m'n grote ideeenlijst -heel profi in folders geordend op m'n laptop- door, maar ik zit vast. Misschien moet ik het land maar weer uit.
06-10-08Soms lijkt het wel alsof het maken van een plaat niet meer behelst dan vrolijk in je studiootje wat deuntjes eruit pompen. Ik ga door tot ik er minstens 20 heb, maar vandaag heb ik er al voortijdig 1 teruggetrokken. Zonder het me op tijd te realiseren was de tekst kwetsend. Dan kun je zeggen: het is toch maar een liedje, fictie, alles-voor-de-kunst, toch? Nee. Er zijn gevallen waarin een nummer opeens zo'n vieze nasmaak krijgt dat je het ogenblikkelijk laat afvallen. Ook al was de demo al 100% klaar. En ook al had je net je hele zondagmiddag besteed aan het maken van een YouTube over juist dat nummer. Morgen dus verder met een nieuwe song, en een YouTube maken over... eh? Dit zijn zijn kostbare vergissingen.
02-10-08Oke, 2 nieuwe achterbanden, 1 voorbandreparatie, 9 uur heen rijden en 9 uur terug rijden, bekaf, beetje ziek nog, maar wel blij: voor het eerst in m'n eentje in Berlijn gespeeld, als onderdeel van het Flachlandfest. Het werd door toeval en veel geregel van organisator Peter Bijl toevallig een heuse girls night: Gram en Lillian Hak in de Kink Kong Klub. Stad vol met oranje zadelhoesjes. Leuk leuk. Berlijn is leuk.
30-09-08De dag ervoor half uur eerder op, auto bij oefenruimte zetten, werken-werken-werken, repeteren, eten, weer repeteren, spullen inpakken, slapen, vroeg opstaan, spullen pakken, werken, versterker en gitaren en koffers auto in sjouwen, wegrijden... naar Berlijn?? Nee. Linkerachterband van auto lek, vloeken-vloeken-vloeken, kop koffie, iedereen in Berlijn bellen, garage zoeken, auto wegbrengen, naar huis lopen... Meteen maar nieuw liedje schrijven. En morgen een nieuwe achterband, een nieuwe kans.
26-09-08Toeval is belangrijk, toeval is fijn. Toeval kun je een handje helpen door gewoon eens 'ja' te zeggen op avondjes en concerten waar vrienden je mee naar toe slepen, en waar je anders nooit zelf op gekomen was. Zo stond ik vorige week vrijdag ademloos te kijken en te luisteren naar Dorit Chrysler, een theremin-speelster uit de VS, die op de Vrijdagavond in het Van Gogh speelde. Op de vorige plaat zit in 'The Joke Is On You' ook een echte theremin, maar wat zij daar speelde... Oh My God. En dan te bedenken dat ik in januari ook daar in het Van Gogh ga spelen, te gek! En heel anders, maar ook vrijwillig-mee-naartoe-gesleept: twee dagen geleden Lykke li. Ook leuk. I Like Lykke :-)
23-09-08Dit is een stukje muur uit mijn huis. Het is groen. En ik ben momenteel dik, dik tevreden over een tekst die ik heb geschreven, waarin letterlijk die groene, echt bestaande muur wordt genoemd. 'This House Is Now A Home' is af, en alles wat ik niet verwacht had is met dit nummer gebeurd: pure pop, vol met gitaren, en op de kop af drie minuten. Onbedoeld precies volgens het boekje, geen idee waar dit vandaan kwam.
19-09-08Oke, een van de filosofieen van Niels Aalberts (check zijn EHPO-blog!) dan nu. Wellicht heb je ooit bij SBS6 die fijne ahum uitzendingen gezien van 'Domino Day': de zoveelste recordpoging om weet-ik-hoeveel van die steentjes om te krijgen. Terwijl bij zo'n poging her en der mooie figuren omvallen, tikken ondertussen duizenden anonieme domino's ook om. Deze constante stroom wordt in het jargon de aorta genoemd, en die zorgt ervoor dat als er ergens een artistiek mozaiekje niet goed omvalt, de recordpoging nog steeds doorgaat. En bij muzikanten is het net zo: je moet altijd zorgen dat je aorta bijft stromen, en voor een muzikant is dat de ontwikkeling van zijn eigen stijl. Je kunt Junkie XL zijn en je centen vooral met muziek voor games verdienen, of je bent als beroepsmuzikant soms meer tijd bezig met lesgeven. Hoe dan ook, ondertussen blijf je eeuwig werken aan je eigen ontwikkeling, vaak vastgelegd op 'reguliere' albums. En ik ben blij dat momenteel - ook met die bizarre webcam op me - in mijn eigen home studio het muzikale bloed nog steeds flink door m'n aorta klopt.
16-09-08Er was iets met een kalf en een put en iets met dempen. Maar de point heb ik geloof ik gemist. Vandaag crashte namelijk m'n externe harddisk, met de volledig folder-met-alles van 'This House Is Now A Home'. En die had ik natuurlijk nog niet gebackupt. En ik had beter moeten weten, want de disk die crashte was er een die het al eens eerder had begeven, en die ik toch weer gewoon na (dure) reparatie ben gaan gebruiken. Het stond er zelfs nog op geschreven! Ik verzuchtte vanochtend dat ik graag aan een nieuw nummer wilde werken i.p.v. This House eerst afmaken, maar dit had nou ook weer niet gehoeven....
14-09-08Er was eens een optreden met About in Brussel, waarbij de combinatie alcohol, een nogal wilde man en een heel hard bierflesje, het noodzakelijk maakte de maandag erop twee nieuwe voortanden te bestellen bij m'n tandarts. Geen grap, en sindsdien zijn mijn 'S'-en nogal extra hoorbaar als ik zing. De oplossing thuis: er hangen momenteel liefst twee van die spuugpanty's voor m'n zangmicrofoon. Tja, het alternatief is nooit meer teksten schrijven als "JuSt the Sight of the bonnet makeS me burSt out in a Sonnet when inSide"...
11-09-08Oke, teksten dus. Gisterenavond met Robb (vriend en zanger van de Londense band Belter) eens door de teksten van de nieuwe nummers gelopen. Tja, ik weet niet hoe nuttig het was, aangezien we een beetje ehm aangeschoten waren. Maar goed, vandaag wel de hele tekst geschreven van het nieuwe nummer 'This House Is Now A Home'. Ben er best wel blij mee, het is me geloof ik gelukt een tekst te schrijven over een zeer persoonlijk iets, zonder daarbij te refereren aan een persoon. Een heel nummer lang alleen zingen over plekken en spullen.
09-09-08Tja...
08-09-08Lekker Droste-effect hier! Momenteel blog ik over mijn eigen ge-blog. En dat ben ik gelukkig nu onderhand wel beu: vanaf woensdag valt er niks meer te melden over YouTubes die op tijd geplaatst moeten worden, kabels die moeten worden doorgetrokken, familie die even gewaarschuwd moet worden... dan gaat het weer alleen over muziek. Het bloggen over blogs laat ik dan aan de professionele bloggers over. Een daarvan mag ik niet onvermeld laten: iedere liefhebbende muziekmaker dient even de hersenspinsels van Niels Aalberts te lezen. Volgende week meer over zijn 'aorta'-theorie, die voor mij behoorlijk goed werkt.
07-09-08Vandaag eerste YouTube erop gegooid, maar vooral ook weer lekker muziek gemaakt. Beetje een Dusty Springfield-achtig zanglijntje. Dat album 'Gold' van haar kan ik iedereen aanraden, 44 topsongs! En verder zojuist bij Radio 1 gespeeld. Voor de eerste keer 'We Drive' ten gehore gebracht, terwijl ik een minuut van tevoren nog snel de akkkoorden in m'n hoofd aan het stampen was. Trouwens, als je me op vrijdagmiddag in de camera ziet kijken tijdens de vier nummers live om vier uur, bedenk dan dat ik onder de camera een spiekbriefje heb hangen. De nummers zijn zo nieuw... die ken ik inderdaad nog niet uit m'n hoofd.
06-09-08Handig, om een plaat een voorlopige titel te geven: 'From A to B and Back Again'. Maar hoe zit het met dat bodemloze Nederlandse gezegde 'Wie A zegt, moet B zeggen'? Heerlijk toch, om dan je eigen platenmaatschappij te zijn, en zelf te kunnen bepalen of, en wanneer je plug eruit trekt. Een vriend van me noemde het hele project 'Eigen Huis & Plaat'-producties.
05-09-08Daar heb je vrienden voor: er zijn van die mensen die trekken een paar uur voor je uit om de software, short-cuts, tips en handigheidjes van Final Cut (filmpjes-montage-programma dus) uit te leggen. Wow, te gek hoor, thanx! Ben benieuwd of ik bij filmpje 39 ook nog zo enthousiast ben, maar we spreken elkaar dan wel over een maandje of 9,10. Ook leuk: omroep Llink belde, of ik aanstaande zondag tussen 18:30 en 20:30 bij hun in de uitzending wil spelen op Radio 1. Sure. Wel even zorgen dat ik dan m'n eerste YouTube-je ook echt af heb :-/
03-09-08Ik woon niet alleen in dit huis waar mijn studio zich bevindt, dus ik moest wel even met m'n huisgenote overleggen. Ik was verbaasd te zien, dat... ze helemaal niet verbaasd was over het experiment. Oke, ze is een stuk jonger dan ik, en ze vond het een vanzelfsprekende volgende stap qua internet en bands enzo. Mooi.
03-09-08Voor iedereen die ook zo'n webcam-experiment willen gaan uitvoeren: mail me even voor een praktische (en mentale) checklist. Ten eerste blijkt al snel dat je UPC moet bellen (altijd leuk) om je internetbandbreedte naar maximaal op te schroeven. Zodra ik een beetje begon te testen of alles wel werkte met Ustream.tv, kon ik simpel e-mailen wel vergeten. Prehistorische page loading-tijden, zeg. Ten tweede moet ook m'n sms-abonnement naar het maximum, als ik werkelijk Twitter als een betrouwbare, regelmatig ge-update Tv-gids wil gaan gebruiken. He, ik heb trouwens al followers via mijn eigen Twitter-pagina :-
02-09-08Oke, kappen nou met al die hints, Marg. Mijn experiment gaat als volgt: ik zet een webcam aan in m'n homestudio, die dag en nacht zal uitzenden. Waarom? Omdat het te gek is in die studio te werken, en ik wil jullie laten delen in het gevoel wat je krijgt als een liedje je hoofd entert en je vervolgens drie dagen lang in z'n greep houdt. Ik ga jullie laten zien hoe een song verandert door de tijd heen (soms gaan daar maanden overheen): het groeit van een melodie die ik op de piano pingel, wordt een demo met arrangementen, en het uiteindelijke resultaat kan daar weer gigantisch van afwijken. En dat laatste is eigenlijk het enige wat jullie ooit te horen krijgen, het eindproduct. Ik ben natuurlijk wel in een gelukkige positie om dit te doen: ik werk alleen, in een zeer beperkte ruimte. Ik moet er niet aan denken zo'n project met een hele band te doen, aaarggh!!
31-08-08Oh, Sven van Voicst heeft 't weer geflikt: dit is echt de essentie van 'The Joke Is On Me' live spelen, gevangen in een foto. De show op festival De Beschaving was te gek, en het was vooral leuk om achteraf allerlei mensen uit het publiek te ontmoeten, en mensen backstage te zien. Goeie sfeer daar.
30-08-08Ik had al zo'n tijd niet live gespeeld, dat ik echt weer even moest wennen aan die vochtige kelder waar ik altijd repeteer. maar voorbereiding was hard nodig, want vandaag speel ik op festival De Beschaving. Ik zie het maar als mijn maandag-t/m-vrijdag-baan: ik repeteer elke dag, met een dubbele cafe latte als trouwe dagelijkse metgezel.
28-08-08Ik geloof dat ik ook een heleboel vrienden nodig ga hebben, en goede raad en een flinke portie moed. Uit psychologisch onderzoek is naar voren gekomen dat dingen waar je in de verre toekomst naar uitziet, steeds meer nadelen lijken te hebben naarmate de datum van realisatie nadert. Daarom krijgen mensen die graag willen trouwen zo vaak nog last-minute twijfels. En nu sta ik op het punt om mezelf ook voor lange termijn aan een project te verbinden, en inderdaad: ik zie plots nogal wat nadelen aan mijn toekomstige experiment. Laatste kans om van de trein af te stappen die ik zelf in gang heb gezet, of nog wat extra kolen op het vuur? Ha ha ha...
26-08-08"I'm gonna need a lot of stuff"; ik herinner me die zin uit een Footlocker commercial van jaren terug. En ik heb inderdaad een HELEBOEL spullen nodig: een webcam, extra-extra lange USB-kabels, een oude PC, een ladder. Volg je het nog? Ik zoek een manier om die voornemens om 'A' en 'B' dichter bij elkaar te laten komen te realiseren. Het is natuurlijk wel een interessant experiment: hoe kan een 'A'rtiest meer interacteren met haar 'B'eschouwers? Zonder daarvoor haar studio uit te hoeven gaan. En echt op een doe-het-zelf-manier. Aan de slag nou, waar is die hamer?
23-08-08Hele ochtend gekapseisd met een eenpersoons Laser zeilboot, en toen werd ik op de fiets door een busje aangereden. Zowel m'n fiets als m'n linkerhand zullen nu een paar dagen uit de running zijn. Nu kan ik dus geen gitaar spelen, alleen maar laptop. Zie 10-08-08: is dit een duivelse (goddelijke) ingreep om mij weer terug te krijgen naar het zogenaamde 'onzuivere' songschrijven?
19-08-08Het concept om 'van A naar B en weer terug' te gaan, groeit en groeit in m'n hoofd. Als ik terug kijk naar het afgelopen jaar, ben ik eigenlijk de hele tijd op reis naar een of andere plaats 'B' om telkens weer terug te keren naar m'n studio in 'A'msterdam, waar ik die reiservaringen omzet in songs. Maar het concept omvat meer. Hoe zeer songschrijven en arrangementen maken een ding zonder publiek is, denk ik niet dat ik geboren ben als muzikale kluizenaar. Ik heb jullie nodig. Ik wil interactie: tussen mij, de 'A'rtiest en jullie, de 'B'eschouwers ('B'elangstellenden?). "From A to B and back again", en weer terug, en dan weer terug. Ja, dat is inderdaad ook de titel van een van de dagboeken van Andy Warhol. Sinds de man overleed op m'n verjaardag, heeft hij me altijd mateloos gefascineerd.
14-08-08
Ever since the catamaran thing happened, I promised myself a sailing lesson for every song I finished. Hardly needing any external motivation, it's like an extra reward to mark the occasion, and a way of reminding myself of why I'm doing things the way I'm doing them these days. So today I rented an almost 8 meter long mono-hull sail boat (with skipper!) to celebrate finishing the pre-production of 'Eager Amigo'. The song has a French sixties pop feel, with gutsy horns and lyrics about cheap-but-highly-intoxicated nightlife. The subject couldn't be further away from where I am right now: at the rudder on the beautiful 'Vattern', the second biggest lake in Sweden.
12-08-08
It took an electrician, an afternoon of frantic phone calls (my neighbour Johan is my hero), 3 hours of driving, and quite a lot of Swedish money, but now I've got a new laptop adapter. I'm back in business! So I can finally start arranging that happy Swedish kinda pop song, that I've been playing for the past couple of days. Yes, I'll leave the acoustic guitar in the song, I promise. I just can't quite understand why all of a sudden I'm on this Francoise Hardy/ Serge Gainsbourg listening binge?! I'm all mixed up; I'm a Dutch girl in Sweden who can't stop listening to French pop songs from the sixties. Couldn't help myself, I added some backing vocals that literally went "ooh la-la-la-la-la" to the song...
10-08-08
Look at this evil electricity box, that's attached to the shed next to 'my' house. It's been raining so much, the inside got rusty, causing the electricity to go mad. All of a sudden it was 400 Volts pumping through my adapters instead of the usual 230. Hey, what's that smell? Smoke came from my burning adapters, and I was only seconds away from roasting both my sound card and my laptop-with-everything-on-it. Now I'm stuck here. No electricity, no water, no cooking. No laptop, no watching DVDs, no listening to music. It's already three days now, and all I can do is play acoustic guitar. Is this some kind of divine (malign?) intervention, to get me back to the so called 'pure songwriting'??
08-08-08
A few days ago I headed for the countryside: I'm in the heart of the center of the middle of nowhere, in Sweden. Don't try to find me, cause even my car navigation system tells me I'm on a 'nameless road', and houses have no numbers here ("You'll recognize the house from the picture" - and I did). It's an overload of lakes and trees and deafening silence. I got my laptop and my acoustic guitar and a mike. I can scream and sing as loud as I want to. No one will hear.
06-08-08
Got myself a triple anitdote to beat the blues. 1: I bought 'A Long Way Down' by one of my favorite writers, Nick Hornby. It's good to read about four people who try to commit suicide on the same spot at the same time, because it makes you laugh about your own ridiculous situation. 2: in the same vein, I also bought a DVD with the Metallica documentary 'Some Kind Of Monster'. Oh, how I can't wait to see that one, ha ha. 3: And for some poetic nurturing, I went to see the Patty Smith movie 'Dream Of Life' with my friend Emma. Slow pace, beautiful photography, and just about no story line. I'm ready for the world again.
04-08-08
So this is Stockholm. I've been walking around for hours and hours, chippy-cheery-eyed making little movies about 'finding the true musical spirit of the main capital of pop music'. But now I find myself crying in a desolated corner of the steps of the Royal palace (oh, the cliche!). I'm just exhausted after driving for two days straight, then all this walking, all these people. I'm fucking tired and bloody lonely. This is not pop. This is the blues.
02-08-08Ik ben geloof ik in een nogal filosofische bui, dus een beetje gewroet in m'n geestelijke wortels kan geen kwaad. Laten we bij het begin beginnen: Wie is Gram? Wat is Gram? Of zelfs: waar is Gram? Die laatste vraag vereist een onmiddellijk antwoord, dus ik heb (inderdaad) een auto geleend en ben 700 km gaan rijden naar Denemarken alwaar een dorpje ligt dat... 'Gram' heet. Nou, hier ben ik dan, in Gram. En nou? Wegwezen dan maar weer. Alweer.
31-07-08Na acht liedjes voor het nieuwe album, klopt nummer 9 bij me aan, en hij beweert m'n lijflied te zullen worden. Ik dacht dat m'n inspiratiemarathon tijdelijk tot een halt was gekomen, maar nummer 9 schreef toch gewoon zichzelf. Ik gaf mezelf de opdracht om een soort pulserende 6/8e wals te schijven, en ik hoorde maar steeds de woorden "From A to B and back again" in m'n hoofd, dag en nacht. 48 uur later sta ik vanochtend de backing vocals op te nemen en tot m'n stomme verbazing bestaat de zangmelodie uit slechts twee noten... "A en "B" inderdaad. Ogen rollen uit m'n hoofd; dit moet gewoon het titelnummer worden.
28-07-08
I said goodbye to my car today, my little blue symbol of freedom and independence. But pieces of the puzzle that is 'the back-beat song' are falling in place: I wrote a lyric that is actually a love song about having a car, entitled 'We Drive'. So the song turned out to be very laidback and positive, at a 130 BPM, cause that is what driving feels like.
25-07-08
I can't sleep, I can't eat, and my ears can't stop ringing. My whole body aches, I look like a mess, and I'm feeling absolutely great. Songs are pouring out as if some flood gates just opened. Can't keep up with myself, so my espresso machine is doing overtime. Went by my favorite coffee bar 'Brandmeester' and showed them the ELLE Girl article, featuring their Sodade blend. And yes, I got a week supply of espresso for free, hi haaa. I'm gonna need it, cause I gotta hang on to this inspiration marathon as long as it lasts; the dry deserts of writer's block could be around the corner any day... Still gotta be careful with the back-beat song: if I don't pull it off, I'll end up with a cheesy variation to Kelis' 'Tricky'. I'm hoping for something more like Grace Jones' 'I've seen that face before'. Hm.
22-07-08
Just saw a BBC documentary on Damon Albarn & Jamie Hewlett from Gorillaz, composing and designing the opera 'Monkey'. Albarn worked with some sort of mathematic formula, using only pitches of the pentatonic (5-pitch) scale, making it sound 'Chinese'. The scale is also used in Celtic and Hungarian music. That sounds like what I would need right now, because I'm working on this back-beat pop song, and I'm not comfortable with the ragga, reggae thing, whatever. I'm too white. Something alien has to be thrown in. Maybe the answer has 5 pitches.
19-07-08
Trip to Italy is working out great, cause within 72 hours of returning I finished a new song called 'COME ALONG'. No strings, and certainly not a ballad: clocking in at 2 minutes 15 sec at a BPM of 160, it's a feisty little number with just 5 horn parts and percussion for orchestration. Floor of the studio is scattered with just about every percussion instrument I could find. Lyrics and arrangements hint at the Funny Girl song 'Dont Rain On My Parade'. Hey, didn't my old love Japan cover that one horribly on their debut album?
17-07-08
I'm flattered again... (blushing)... Another page on the visual style of GRAM, this time in the August edition of 'ELLE girl' magazine. I'm also glad it's mostly about the music side of style. And by now I've been advertising Brandmeester coffee so many times publicly, I think I deserve some sort of sponsorship from their side!
15-07-08
Pretty much out-of-the-blue I took a course in catamaran sailing. Got hooked, got cuts & bruises, and got a sailing license. But I also spent the week on a boat wracking my brain about ways in which sailing resembles making music. Hardly found any, except that perhaps a. sailing is a bit like drumming, with four limbs and all, and b. although I made GRAM album no. 1 on my own, deep down I'm just not a solo surfer. I prefer 'cataMarg'.
12-07-08
Reading, hiking , and (re)writing song lyrics like mad. Even combined a metaphor on playing domino and the sad story of former Manic Street Preachers' guitarist Richie Edwards in one song. Don't be fooled by Richie's bloody image, pictured right, though. The song turned out to be very uplifting. But then again, the sky is blue and we've got a south wind a-coming...
09-07-08
Finished demo with first 6 songs, worked and worked and worked till my ears were fried. Bit heavy on the strings and ballad side, though. So I took a night train to Milan, a one-way ticket to the land of superficial disco and a deep love for coffee.
06-07-08
Just got back from playing the Via Ventosa festival in Einhoven, solo again. Great atmosphere, all kinds of art forms, good food (but hey: this is the south of Holland, where I was brought up!). Lots of kids too. How about these beautiful creatures, my two little nieces? Got them to work as stage-hands immediately. Can't start young enough.
03-07-08
Met up with Peter 'Mitte bitte!' Bijl yesterday: Dutch guy who is organizing all kinds of stuff for Dutch/ Flemish artists in Berlin. Great ideas, I really want to be involved, and since the new songs are so heavily influenced by traveling back and forth between Amsterdam and Berlin for the past 12 months, I think I should really play that city. Also did the vocals for 70-glam-rock-pizzicato-strings-galore song THAT'S WHEN today. Wasn't really in the mood for a sulky, sensual song, so I put on the right 70s boots. Ridiculous trick, but it worked :-) Song is starting to sound like cats, tip-toeing... Reminds of the 'Peter And The Wolf' music, want to check that out again.
01-07-08
Perfect view (not) at the Radiohead show. Morty, a dear friend from back in the Seedling days, works for the band, and got me and some friends on the guest list. Great, great show. It hardly ever happens that I really cry at a show, but halfway thru 'Lucky' I had to hide the tears behind my sun glasses. It's always the C# - D- C# - B - A - G - E of the guitar in the chorus that gets to me.
23-06-08
Getting quite obsessed by this whole Oblique Strategies thing, it's getting nicely out of hand (thanx for telling me about it, Sjoerd!). Found you can install a widget on your Mac dashboard as well, which gets you a new random card whenever you click it. Today mine told me to "use something nearby as a model". Of course these things work just as horoscopes: you can read in it whatever you want to read. Today's song (working title 'That's When I Need You') is maybe heading too much towards 70s glam rock (yes, really). So, let's go back to the original plan, the chanson-versus-electronic sound. Gotta keep using that as my nearby model. Chucked out the glam guitars and replaced them by pizzicato strings. A bit weird, but it works. Want to read more background info on these Strategies if I keep using them.
18-06-08Vandaag dit lieve dingetje gekocht: hopelijk ga ik nou betere foto's maken, ik kan er zelfs filmpjes mee maken, ha ha. Perfect voor het hele blog-gebeuren; mijn laptop en m'n camera zullen beste maatjes worden. Weet je? Hoewel ik op zich altijd liedjes aan het schrijven ben, vind ik dat ik vandaag officieel moet starten met het nieuwe album. Champagne!
15-06-08
It's late, but I want to keep on working. When inspiration is knocking at your door, it's a crime to leave it standing outside. So come on in, I'm working on a song called Insult To Injury right now. I checked Brian Eno's 'Oblique Strategies' today, and the virtual random card I drew told me to "Go slowly all the way round the outside". Slowly, huh? Outside, eh? Okay, lyrically I'll will not directly address the subject, and I'm rewriting the arrangements so the song turns into a slow tango.
06-06-08
Nahuel, tour manager of Voicst, called if I could help them out, tuning guitars and stuff at a festival in Delft. I jumped into the car, it was great seeing them all perform again. But maybe stage-hand is not really my job; next day I was covered in bruises, never showing anybody that some of the flight cases were just to heavy for me...
31-05-08
First time performing with a camera (check the screen behind me), showing the audience all the moves I make: with my feet I'm handling the laptop, but that's usually hard to see with the monitor speakers blocking the view. First time also with the dress-that-looks-like the glove-on-the album-cover; I pressured my mom to finish it that very day. Photo by Marko Hoven, thanx!
23-05-08
Lunch at the 3fm studio, playing live at Dolf Janssen's show 'Leuk Is Anders'. Something went wrong technically during my live version of The Joke Is On Me, but you know how it goes: I was probably the only one who noticed ;-) The people at the radio show were the greatest, and I finally got to show everybody thru the webcam the amazing t-shirts that Hans Ubbink en Jeroen van Tuyl designed for me.
10-05-08
So I made all these string arrangements for the 3voor12 thing. But my planning went wrong, and I had to ask Voicst baritone sax player Loes Rusch to step in last minute. We only had one rehearsal, but she and Fender Rhodes man Jochem Klijnman were really great. We pulled it off! Such a relief, and the people at the CODE Gallery Store were great too. They had champagne arranged for us, right after the shoot :-)
29-04-08
All alone in the dressing room of Theater Romein in Leeuwarden. Only yesterday I got a call if I could play here tonight, a full 45-minute set, solo. Quite a few hours of preparing the laptop for this unexpected long set, and a lot of rehearsing, and here we are. We? Well no, I even drove here alone... I'm a real one-woman party tonight. But how about this great outfit by Supershirt! It's got the Dutch patriotic lion on it; I thought that would suit the occasion, cause in a few hours it's Queens Day in Holland.
26-04-08
I went looking for photogenic ex-bordello's (yes!) today, with Rens from 3voor12/Amsterdam. We checked about 20 former brothels-turned-fashion-shops, and of course the first one we saw turned out to be our favorite: this is the CODE Gallery Store. On May 10th we'll play acoustic chanson-like versions of GRAM songs, especially for 3voor12's 10 year anniversary. I think a brothel in the heart of Amsterdam will fit the chanson atmosphere perfectly.
16-04-08Ik heb mezelf voor een week opgesloten in een vakantiehuisje wat ik voor een week gehuurd heb. Zeven dagen alleen, om arrangementen te schrijven voor oude nummers. Buiten alleen maar heuvels en gras en honden, en binnen zelfgemaakte pasta en mijn geliefde Logic-arrangeer-software. Ik kom tot de conclusie dat m'n volgende album moet gaan klinken als een combinatie van de twee stijlen die me het dichtst aan het hart liggen, chansons en dance. Dus piano, strijkers en blazers versus synths en samples. Geen idee hoe dit in godsnaam moet gaan klinken.
08-04-08
Dutch ELLE magazine dropped by today, for an interview about GRAM's style. It was great fun, with a stylist and a photographer rearranging stuff in my house so it all looks pretty interesting. I even got to pose in one very cheap H&M dress, that I also wore at the photo shoot for the album cover, the shoot with Katerina Plevkova. She certainly captured the darker side of my personality, let's see how cheerfull the ELLE shoot will turn out.
22-03-08
We played really late with the band, tonight. Then we had to drive home, get all the gear back to the rehearsal space. Then I got the guys home. Then I had to bring the van back to the rental place - that parking space is quite desolate indeed, not a place a girl should be on a Saturday night at 5 AM, all by herself. But it's business as usual, you know. Except this time, the lock on my bike was frozen (it's end of March, dammit!!!). I broke. A few tears were shed, walking all the way home.
28-02-08
Great show at Vera, one of my last shows supporting Voicst. It's been an amazing experience working with this great team of people. And watch my favorite fashion accessory: my in-ear monitor plugs. This is truly a great picture, Sven.
23-02-08
I'm playing with About in Budapest tonight. Somebody thought it would be a great idea to drive us around town in a gold-painted former garbage truck. About 5 or 6 times we stop somewhere in Budapest, the truck opens, and we play 2 or 3 songs. Sometimes, there's just no people there when we start. Except of course for photographer Nick Helderman. But then again, he's always everywhere. I'm not surprised. At all.
01-02-08
Playing in Purmerend, with Voicst. Sven is a really good photographer, you know. See how he captured my soul again, looking in a dressing room mirror. What's on this woman's mind...?
25-01-08
Writing down my set list for the evening, playing at Doornroosje. It's a tribute to former Seedling bass player Bas Jacobs, who used to do this sometimes. So, let's see: tonight I'm playing Hard Too hard, Flick The Switch and Cut It, then I'll have to switch sessions in the computer program I use, then on with Choo-choo...
12-01-08
Only six gigs ever with the band, and now we're playing at the prestigious Noorderslag festival. Very hectic night, with Voicst playing in one of the big halls, and we're sharing the same sound engineer.
04-01-08
We've hardly played live with the band. So we take off to play a few gigs in the UK. It's strange, leaving the country to let the band develop. Visiting my friend Robb, who has been doing rock websites for so many years, and whose kitchen has turned into a regular meeting place of all kinds of Dutch bands.
23-12-07
My laptop keeps moving when I'm playing live, so I glued some big strips of velcro on my sweet pet computer.
06-12-07
Backstage at the Voicst try-out in Speakers, Delft. Tim (Timmy!) van der Does attaching the wires of my in-ear monitor plugs. This is going to be my first time ever working with an in-ear system. Another candid moment captured by Sven.
30-11-07
Only a few hours ago I got confirmation that I would be supporting Kate Nash in a sold out Melkweg tonight. I started at 19.30h, which was was the time Kate was supposed to commence. I swear some people must have thought I was HER, because there were quite some laughs and surprised talk when I introduced myself in Dutch after the first song :-)
03-11-07
First time playing with the band! We're rehearsing all afternoon in what used to be my main source of live rock music: the venue 'De Bunker', in the village of Gemert, where I'm from.
01-11-07
I head a friend of mine design some unique shirts, where the 'I Amsterdam' logo is turned into the same logo, saying 'Gramsterdam' (of course). The t-shirts arrived today! I'm really pleased with them, I'm going to hand them to all the people who helped me with the album, but who I could never really pay.
10-10-07
I'm over the moon. Been working with my dad on this flight case that holds all my gear; all my technical stuff in one box, everything a girl would dream of. I can now push all my stuff on stage like a shopping cart, and with just a few plugs I'm ready for take-off.
22-09-07
Debut as GRAM at the ZXZW festival. Two years ago, we played one of the very first gigs as About at his festival as well. I was nervous, but really glad to play the first ever gig here.
09-07-07
Just have a look a this, this is insane! So, Jen Ray designed the lion that will be on the cover of the record, and the lion was wearing a strange 70s kinda glam glove (like any sensible lion would wear in the jungle, right?). I figured I wanted to have a connection between that lion and my press portrait. Soooo... why not make the glove?! Easier said than done, the truth is: in the end I had my mom make it. I kept screwing up the gloves. I'm not good at his, I'm a musician dammit! |